دلنوشتههایی برای فرزندم

فرزندم جان جهانم، محمدحسین ام من بـه خدایی ایمان دارم کـههمین نزدیکی ست وبه دعای مادرانه ام کـه از ته دل سر بـه سوی اسمان میبرد خدایم را صدا می زنم کهتورارا در پناه خودش حفظ کند.  امینمطمئن باش تو از خیال آدمهایی که دوستت دارند فراموش نخواهی شد، دردانه من وقتی روز سه شنبه پس از 8 ماه دوری برای 5 دقیقه تو رو ملاقات کردم گویی خدا کل دنیا رو بهم داده بود اونروز تا شب نگاه معصومانه ات از جلو چشمانم دور نمی شد خلاصه نمیدونم چطور شب رو تا صبح سپری کردم، فقط خدا حالمو منو میدونه و بس که چقدر زجر آ...

گاهی باید رد شدxa0باید گذشتxa0گاهی باید در اوج نیاز، نخواستxa0گاهی باید کویر شدxa0با همه ی تشنگیxa0منت هیچ ابری را نکشیدxa0گاهی برای بودنxa0باید محو شدxa0باید نیست شدxa0گاهی برای بودن باید نبودxa0گاهی باید چترت را برداریxa0و رهسپار کوچه هایی بشی کهxa0خیلی وقته رهگذری ازش عبورxa0xa0xa0نکردهxa0گاهی باید نباشی...